Resztki w lodówce, ale jest cukinia, więc robimy leczo z cukinii 🙂 I z tego, co tam zostało z zapasów urlopowych? Koniec wakacji, koniec lata. Ale nie smucimy się. Ostatnie promyki słońca się zdarzają, więc je łapmy. Korzystajmy z tego co nam lato dało.
Ano, do leczo z cukinii wyśmienicie nadadzą się cebula, czosnek, papryka, czerwona fasola z puszki, pomidory no i rzecz jasna, cukinia.
Misz-masz warzywny będzie udawał danie królewskie i naprawdę nieźle mu to wychodzi. Jak go nazwać? Leczo, ratatuj, ratatouille czy lescó? A jak komu wyobraźnia podpowie. Danie, którego podstawą są pomidory (bo pomidor to teoretycznie owoc) i warzywa. U mnie królową jest oczywiście cukinia. W wersji klasycznym leczo, dodatkiem jest mięso. U mnie z oczywistych powodów, ten składnik został wyeliminowany. Ratatuj w wersji klasycznej nie zawiera mięsa, ale jest bakłażan. Ja bakłażana w moich resztach lodówkowych nie miałam, więc postanowiłam, że to jednak będzie leczo. Postanowienie było prawomocne z chwilą wydania i natychmiast wymagalne 😉 Każdy znajdzie swoją ulubioną wersję, można modyfikować, dodawać odejmować. Jednym słowem hulaj dusza – lodówka pusta. 🙂
Leczo, czyli pyszny wegański obiad.
Zaczynamy. Potrzebne nam będą:
- cebula
- czosnek (1 ząbek)
- papryka czerwona (1-2 sztuki)
- puszka fasoli czerwonej,
- pomidory (świeże, ale mogą być także te z puszki),
- 2 średniej wielkości cukinie,
- sól, pieprz
- olej,
- świeże zioła (suszone też ujdą w tłumie)
Na patelni podsmażamy pokrojoną w kostkę cebulę i przeciśnięty przez praskę czosnek. Niech się odrobinę zrumienią. Po chwili dodajemy pokrojoną w kostkę lub słupki (to naprawdę bez znaczenia) czerwoną paprykę.
Dusimy kilka minut pod przykryciem. To zdecydowanie skróci czas, który potrzebuje papryka by zmięknąć. Skórka papryki czerwonej nie jest bardzo gruba, więc jeśli nie przeszkadzają Wam niewielkie “farfocelki”, to bez jej obierania wrzucamy do dania.
Dodajemy pokrojoną w sporą kostkę cukinię i fasolę. Ja tam wszystko jem ze skórką, ale nie każdy tak lubi. Jednak, jeśli cukinia nie jest duża, to śmiało można darować sobie obieranie. Dusimy znów przez kilka minut, często mieszając.
Gdy cukinia będzie już miękka doprawiamy solą i dodajemy pomidory, również w niewielkich kawałkach albo pomidory z puszki. Teraz wystarczy poczekać aż masa zacznie bulgotać. Dajcie jej kilka minut. Jeśli jest zbyt rzadka i przypomina zupę, warto zredukować płyn czyli pogotować na małym “ogniu” bez przykrycia, co jakiś czas mieszając. Im gęstsza treść, tym łatwiej o przypalenie, więc warto zachować czujność.
Na sam koniec doprawiamy świeżo zmielonym pieprzem i poszatkowanymi ziołami.
Podajemy ze świeżym pieczywem, najlepiej na zakwasie i delektujemy się wspomnieniem lata.
Jeśli zrobicie za dużo leczo, nic nie stoi na przeszkodzie, by je zawekować czy zamrozić i zjeść, gdy tylko najdzie Was ochota… a nachodzić będzie bardzo często 😛 I tak oto pomysł na pyszny letni, wegański obiad przez cały rok!
Niebo w gębie. Najmłodszym też smakuje.
O tak!
![LECZO](https://wegeperspektywy.pl/wp-content/uploads/2020/09/LECZO-585x585.jpg)
SKŁADNIKI
- cebula
- czosnek (1 ząbek)
- papryka czerwona (1-2 sztuki)
- puszka fasoli czerwonej,
- pomidory (świeże, ale mogą być także te z puszki),
- 2 średniej wielkości cukinie,
- sól, pieprz
- olej,
- świeże zioła (suszone też ujdą w tłumie)
INSTRUKCJE
- Na patelni podsmażamy pokrojoną w kostkę cebulę i przeciśnięty przez praskę czosnek.
- Po chwili dodajemy pokrojoną w kostkę lub słupki (to naprawdę bez znaczenia) czerwoną paprykę.
- Jak cebula się odrobinę zarumieni to przykrywamy warzywa i dusimy je przez kilka minut, tj. do czasu aż papryka zmięknie.
- Dodajemy pokrojoną w sporą kostkę cukinię i fasolę (cukinia może być ze skórką jeśli jest niezbyt duża).
- Dusimy znów przez kilka minut.
- Gdy cukinia będzie już miękka doprawiamy solą i dodajemy pomidory (mogą być z puszki).
- Teraz wystarczy aż masa zacznie bulgotać.
- Na sam koniec doprawiamy świeżo zmielonym pieprzem i poszatkowanymi ziołami.